Telefoon: 03 689 11 82|info@wouterpeeters.be

Congres borstprothesen

Dr. Peeters organiseert samen met de firma Bloomedical verschillende keren per jaar een cursus voor collega’s over het gebruik van borstprothesen voor esthetische borstvergrotingen en borstreconstructies na kanker. De cursus bestaat uit een theoretisch deel met voordrachten. Nadien is er ook een dag met live-surgery.

Dr. Peeters wil op die manier de kennis die hij heeft opgedaan, ook verder doorgeven aan collega’s. Congressen zijn momenten waarop interessante collega’s ontmoet worden, en moeilijke casussen en nieuwe technieken worden besproken en gedeeld.

Door |juni 13th, 2016|Geen categorie|

Boekvoorstelling: “Bedreigende Borsten”

Hannelies Boelhouwer, patiënt van dr. Peeters, stelde op 27 september haar boek “Bedreigende Borsten” voor in Amersfoort.

Oma Boelhouwer is aan borstkanker overleden. Haar kleindochter ontdekt dat ze zelf draagster is van het BRCA-gen, dat deze borstkanker bij haar oma en haar zussen heeft veroorzaakt. Wat volgt is een achtbaan van emoties, onmacht en de hartverscheurende keuze om preventief twee borsten te amputeren.
Een boek over familiebanden en over liefde die het donker overwint. Vanuit de overtuiging dat het leven het waard is om gevierd te worden, met humor en doorzettingsvermogen.

‘Openhartig verslag van één van de meest ingrijpende beslissingen die een mens kan nemen.’

‘Met een nawoord van Dr. Peeters, plastisch chirurg van het AZ Klina te Brasschaat.’

Lees ook volgend artikel uit De Weekkrant van 29/10/2014: Bedreigende Borsten

Bedreigende Borsten

Door |oktober 3rd, 2014|Geen categorie|

Bra Day: 15 oktober 2014

Op 15 oktober 2014 is het weer BRA Day of Breast Reconstruction Awareness Day. Dit is een internationale dag, gewijd aan de voorlichting en sensibilisering van vrouwen die een borstreconstructie overwegen na de gedeeltelijke of volledige amputatie van een borst.

Ter gelegenheid van deze dag slaan de Antwerpse Plastisch Chirurgen verbonden aan een borstkliniek de handen in mekaar om  de aandacht te vestigen op hun rol en hun verantwoordelijkheid binnen het multidisciplinaire team dat vrouwen gedurende het volledige proces van hun “reconstructie” begeleidt.

 

Wanneer?
Woensdag 15 oktober 2014 om 19 u.

Waar?
ALM congrescentrum
Filip Williotstraat 9
2600 Berchem

Links:
www.antwerpbraday.be
www.rbsps.org/nl/bra_day.html

Door |oktober 3rd, 2014|Geen categorie|

Info-avond over Esthetische Ingrepen zonder Operatie

Info-avond 12-05-2014

Beste,

U en uw vriend(inn)en zijn van harte welkom op deze info-avond over gelaatsverjonging.

• Het verouderingsproces van het gelaat wordt helder toegelicht.

• Er wordt een overzicht gegeven van de nieuwste technieken om er jeugdiger uit te blijven zien, zonder operatieve ingrepen.

• U kan bijkomend inschrijven voor een individuele gelaatsanalyse waarbij uw persoonlijke behandelplan kan worden opgesteld.

Er zullen 2 identieke sessies voorzien worden, respectievelijk om 19u en om 21u. Gezien de plaatsen beperkt zijn, gelieve U vóór 7 mei 2014 in te schrijven per mail: info@wouterpeeters.be.

Gelieve te vermelden voor welke sessie U zich wenst in te schrijven en of U daarnaast een consultatiesessie wenst te reserveren.

Ik kijk uit naar uw deelname.

Dr. Wouter Peeters

 

Patiënte van dokter Peeters vertelt haar verhaal op Radio 1 (Nederland)

Patiënte van dokter Peeters vertelt haar verhaal op Radio 1 (Nederland):
http://www.radio1.nl/items/88460-bedreigende-borsten

Nederlandse patiënten in AZ KLINA (Uitzending KRO Nederland)

Uitzending KRO Nederland over Nederlandse patiënten die in AZ KLINA zorg zoeken:
http://www.radio1.nl/items/88133-reportage-serie-de-zorgtoerist-afl-4?autoplay=2738252

Bra Day 2013

Op 16 oktober 2013 is het weer BRA Day of Breast Reconstruction Awareness Day. Dit is een internationale dag, gewijd aan de voorlichting en sensibilisering van vrouwen die een borstreconstructie overwegen na de gedeeltelijke of volledige amputatie van een borst.

Ter gelegenheid van deze dag slaan de Antwerpse Plastisch Chirurgen verbonden aan een borstkliniek de handen in mekaar om  de aandacht te vestigen op hun rol en hun verantwoordelijkheid binnen het multidisciplinaire team dat vrouwen gedurende het volledige proces van hun “reconstructie” begeleidt.

Wanneer?
Woensdag 16 oktober 2013 om 14 u.

Waar?
ALM congrescentrum
Filip Williotstraat 9
2600 Berchem

Programma
14.00    Welkom
14.10    Borstreconstructies d.m.v. prothesen en Latissimus Dorsi: Dr. Jo Vanoorbeek, Dr. N. Verhelle – plastisch chirurgen AZ Sint Augustinus
14.30    Borstreconstructies d.m.v. eigen weefsel: DIEP-flap: Dr. Filip Thiessen – plastisch chirurg UZA / ZNA / AZ Heilige Familie Reet
14.50    Borstreconstructies d.m.v. eigen weefsel: andere flappen (SGAP, TMG,…): Dr. Steven Colpaert – plastisch chirurg AZ Monica / SJK Bornem
15.10    Oncologische Borstchirurgie: Dr. Wouter Peeters – plastisch chirurg AZ Klina
15.30    Behandeling van dikke darm: lymfechirurgie: Dr. Peter Ceulemans – plastisch chirurg Sint-Imelda
15.50    Secundaire correcties na borstreconstructie: Dr. Thierry Tondu en Dr. Sara Ulens – plastisch chirurgen UZA / ZNA / AZ Heilige Familie Reet en Sint-Maarten Mechelen
16.30    Patiëntengetuigenissen in samenwerking met Naboram – Ronde tafel en mogelijkheid tot stellen van vragen

Links:
www.antwerpbraday.be
www.rbsps.org/nl/bra_day.html

Door |september 5th, 2013|Borstreconstructie|

Nederlandse patiënten in KLINA

1: Artikel Omroep Brabant: http://www.omroepbrabant.nl/?news/1974941253/Nog+steeds+veel+Nederlanders+naar+Vlaamse+ziekenhuizen.aspx

2: Artikel uit NRC Handelsblad:  Hier  hoef je  nooit  te  wachten – Ziek?  Op naar België

Het is 55 minuten rijden van Vlissingen naar het Belgische Brasschaat – Joke Kronenburg (45) weet het precies. Kennissen hadden haar het ziekenhuis aangeraden. De eerste keer dat ze kwam met haar rughernia, vertrok ze dezelfde dag al met een diagnose en een afspraak voor een CT-scan. De tweede keer kreeg ze die scan, de uitslag én een afspraak voor het begin van de behandeling. Die begint na de zomervakantie, dat wel. “Ook Belgische dokters gaan soms op vakantie”, zegt ze.

Het Klina Ziekenhuis is niet een blitse privékliniek, het is een gewoon, algemeen ziekenhuis (460 bedden) in het Vlaamse plaatsje Brasschaat. Maar zoals in alle Belgische ziekenhuizen hoeft de patiënt er vrijwel nooit te wachten. Directeur Chris D’Espallier haalt zijn schouders op: “Dat zou de Belg niet accepteren.”

Nederlanders hebben dit ontdekt. En niet alleen Nederlanders die om belastingredenen in België  wonen. Tienduizenden Nederlanders verkiezen Belgische ziekenhuizen boven die in eigen land. Alleen al in het populaire Ziekenhuis Oost-Limburg in Genk, ten oosten van Maastricht, lieten zich vorig jaar 4.000 Nederlanders opereren. Dat ziekenhuis had in 2012 34.000 ‘patiëntcontacten’ met Nederlanders. Het jaar daarvoor ook.

Huisarts Erwin Vijgen in het Limburgse Geleen heeft wekelijks wel een patiënt die de grens overgaat. Hij somt op: “Er zijn geen wachtlijsten en het personeel is er minder onpersoonlijk dan in Nederland. Hier roept men de patiënt op wanneer het ziekenhuis ruimte heeft voor een afspraak. In België krijgt de patiënt onmiddellijk een afspraak wanneer het hém schikt. Dat geldt voor alle acute klachten: kniepijn, hartklachten, rugpijn, knobbels.”

In 2009 besteedden Nederlanders 290 miljoen euro in buitenlandse ziekenhuizen – een fractie (1,4 procent) van het Nederlandse ziekenhuisbudget in dat jaar (21 miljard euro). Vorig jaar ging het al om 620 miljoen euro (2,6 procent van de 24 miljard euro in Nederland) en dit jaar naar verwachting om 640 miljoen euro. Dat blijkt uit de huidige ‘ramingen’ van het ministerie van VWS voor ‘grensoverschrijdende zorg’. Het ministerie onderzoekt nu waarom die vlucht naar het buitenland groeit.

De zorgverzekeraars betalen het: de kwaliteit is even hoog als in Nederland. Als de patiënt op eigen houtje gaat, krijgt hij zo’n 80 procent vergoed. Met toestemming vooraf van de verzekeraar krijgt hij alles terug. Sterker, het Klina ziekenhuis in Brasschaat heeft contracten met twee grote Nederlandse zorgverzekeraars, VGZ en Menzis, voor onder meer heupoperaties en plastische chirurgie na een borstkankeroperatie. Omdat er in Nederland wachtlijsten voor zijn.

Waarom werken Belgische ziekenhuizen zo veel sneller en patiëntvriendelijker dan Nederlandse? Er zijn ten minste vier redenen.

De Belgische dokter is ondernemer

Hij moet vechten voor elke klant. Elke ingreep of consult is nieuw inkomen. Nederlandse artsen krijgen alle patiënten met wier zorgverzekeraar hun ziekenhuis zaken doet. Joost Baert, hoofd van de medische staf in het Klina: “In Nederlandse ziekenhuizen gaat de operatiekamer om vier uur ’s middags dicht. Want zo staat dat in het rooster. Hier blijft die open als er nog patiënten geholpen moeten worden. Soms tot negen uur ’s avonds.”

De hele organisatie is flexibeler, zegt Baert, die ook vier jaar in Nederland werkte. “Het is niet zo dat het personeel elke avond moet werken. De ene dag is drukker dan de andere. We zijn flexibel. We voelen een financiële prikkel om de patiënt ter wille te zijn. We maken langere werkweken dan medisch specialisten in Nederland.” Wel betaalt de patiënt extra om ’s avonds geholpen te worden.

Voor de patiënt is de concurrentie alleen maar prettig: Belgische huisartsenpraktijken zijn ook ’s avonds open. Je kunt er zo binnenlopen. In Nederland is dat nog een zeldzaamheid. En op de Belgische ziekenhuispoli wordt de telefoon altijd opgenomen.

In België gaat de patiënt direct naar de specialist

Hij heeft geen verwijzing van de huisarts nodig zoals in Nederland. Die drempel is er niet, zegt directeur Chris D’Espallier van het Klina. “De overheid probeert het wel in te voeren maar dat lukt niet. De Belg wil direct naar de specialist.” Jaagt dat de samenleving niet op kosten? Dat niet, zegt D’Espallier, omdat een consult bij een chirurg ongeveer evenveel kost als een consult bij een huisarts (rond 38 euro).

In Nederland kost een consult bij de huisarts 9 euro, tegen 80 euro of meer bij een specialist in het ziekenhuis. Dat lage tarief is deels schijn: alle huisartsen krijgen een vast ‘abonnemententarief’ van de zorgverzekeraar voor, zeg, 3.000 patiënten. Ook als die nooit komen. Elke keer dat een patiënt wel komt, ontvangt de huisarts 9 euro. Hij hoeft voor zijn inkomen dus geen patiënten te trekken of te concurreren met anderen. In België wel. Veel Belgen hébben niet eens een vaste huisarts.

Nadeel voor de Nederlandse premiebetaler (iedereen) is dat als een patiënt naar het ziekenhuis gaat voor iets dat net zo goed door de huisarts verholpen kan worden, dat negen keer zo veel kost. Vandaar ook dat minister Schippers deze week in het nieuwe ‘zorgakkoord’ afsprak dat huisartsen meer zorg op zich gaan nemen voor chronische patiënten. Bloeddruk meten, suiker prikken en herhaalrecepten voor psychiatrische medicatie voorschrijven, gebeurt nu vaak in het (dure) ziekenhuis (of de ggz-instelling).

In Nederland bestaat marktwerking niet echt

In 2006 voerde Nederland marktwerking in de zorg in. Ziekenhuizen moesten als bedrijf gaan functioneren. En dat deden ze: ze gingen helemaal los. Hoe meer de dokter opereerde, testte, consulteerde, des te meer omzet het ziekenhuis had. Ziekenhuizen openden dure poliklinieken: snotterpoli’s, plaspoli’s, duizeligheidspoli’s, obesitaspoli’s.

Geen wonder dat de kosten voor de premiebetaler stegen: van 18 miljard euro in 2007 naar 24 miljard in 2012.  In 2011 werd de marktwerking weer aan banden gelegd: sindsdien spreken ziekenhuizen, verzekeraars en overheid opnieuw af hoeveel er mag worden besteed aan de zorg. In het zorgakkoord van deze week staat bijvoorbeeld dat ziekenhuizen volgend jaar 1,5 procent meer aan operaties, consulten en ligdagen mogen besteden dan dit jaar. En de jaren daarop maar 1 procent meer.

Maar de ziekenhuiszorg is hoe dan ook nooit een échte markt geworden. In een markt kiest de klant wat hij koopt. Hij vergelijkt prijzen en modellen. Is de ene zaak te duur of onbetrouwbaar, dan gaat hij naar een andere.

In Nederland kies je alleen een zorgverzekeraar. En die kiest de ziekenhuizen en klinieken waar zijn groep verzekerden naartoe mag als ze ziek worden. De zorgverzekeraars onderhandelen jaarlijks met elk ziekenhuis: zo veel knieoperaties tegen die  prijs, dankuwel. Kunt u dat niet tegen die prijs leveren? Laat dan maar. En ik wil graag kwantumkorting op de heupoperaties.

Die bulkinkoop heeft niets te maken met individuele patiënten die de ene dokter misschien aardiger vinden dan de andere. Of die ene poli kleiner en efficiënter. Bedoeling is dat verzekeraars ziekenhuizen laten concurreren. De efficiëntste wint het contract. Het belang van de ziekenhuisdirectie om de vier grote verzekeraars ter wille te zijn is misschien wel groter dan dat om de individuele patiënt goed te helpen. Want zonder contract verlies je in één klap duizenden patiënten.

België kent minder regels

Dat is een ander groot verschil. Joost Baert van het Klina: “In Nederland moet alles volgens strakke protocollen. De secretaresse mag iemand niet even uit zijn rolstoel helpen. Dat mag alleen een bevoegd, dus  duurder iemand doen. Wij zijn flexibeler.”

Controleren of iedereen wel alle regels volgt, vergroot weer de kosten. Klina-directeur D’Espallier: “De overheadkosten, management en zo,  zijn in dit ziekenhuis 10 procent. In een groter Belgisch ziekenhuis zal dat 15 of 20 procent zijn. In Nederlandse ziekenhuizen gaat zeker de helft op aan overhead. Maar ja, er moeten ook mensen zijn die alle protocollen nalopen.”

Leidt de marktwerking in België dan niet tot het ontstaan van onnodige kosten? Zinloze consulten, overbodige poli’s? Niet echt, zegt D’Espallier. “In Nederland was er opeens die vrijheid in 2006. Dat leidde misschien tot een explosie. Bij ons is er niks nieuws, het is  al 100 jaar zo.” Voor de Belgische specialist zijn mensen met kleine klachten, die net zo goed naar de huisarts kunnen, niet interessant, zegt Joost Baert. “Wij verdienen er net zo veel, of weinig, aan als de huisarts. We verwijzen ze snel terug.”

In Nederlandse ziekenhuizen gaat de operatiekamer om vier uur ’s middags dicht. Want zo staat dat in het rooster.

Het Klina Ziekenhuis in het Vlaamse plaatsje Brasschaat. Patiënten hoeven er vrijwel nooit te wachten.  “Dat zou de Belg niet accepteren.”

Hoe kom ik in een Belgisch ziekenhuis?

De Nederlandse patiënt die een consult in België wil, kan eerst op internet zoeken naar Belgische dokters. Daar staan vaak persoonlijke recensies van patiënten.

Een aantal Belgische ziekenhuizen heeft contracten met Nederlandse zorgverzekeraars. Soms alleen voor bepaalde ingrepen. Soms voor alles. Zorg in zo’n ziekenhuis krijgt de patiënt altijd vergoed. De zorgverzekeraar weet welke instellingen gecontracteerd zijn.

Is er geen contract, dan moet de patiënt eerst zijn zorgverzekeraar uitleggen waarom de ingreep in België, in dát ziekenhuis, zou moeten gebeuren. Mogelijk vergoedt de verzekeraar dan alsnog.

Patiënten kunnen direct een afspraak maken met een Belgische medisch specialist. Een verwijzing van de huisarts is niet nodig.

Ook in België stijgen de zorgkosten. De overheid betaalt met de Belgische zorgverzekeraars 73 procent van de ziekenhuis- en huisartsrekening. De tarieven staan vast maar het aantal ingrepen, consulten en recepten niet. Het is een zogeheten ‘open einde systeem’. Er zijn geen ramingen en budgetplafonds zoals in Nederland. De ‘zorgconsumptie’ groeit in België, net als in alle West-Europese landen.

Als land besteedde België in 2010 zo’n 10,5 procent van het bbp (bruto binnenlands product) aan de gezondheidszorg. Nederland besteedde 12 procent van het bbp aan de zorg, Frankrijk en Duitsland 11,6 procent. Dit zijn de koplopers in West-Europa.

De Belgische patiënt betaalt wel meer ‘remgeld’ (eigen bijdrage) dan de Nederlandse. Gemiddeld betaalt de Nederlandse patiënt 17 procent van zijn eigen zorgkosten zelf (los van alle verplichte zorgpremies die hij al heeft betaald, zoals iedereen). In België betaalt de patiënt gemiddeld 27 procent van zijn zorgkosten.

Voor de individuele patiënt betekent dat in België: een maximale eigen bijdrage per jaar van 450 euro voor mensen die zijn aangemerkt als ‘kwetsbaar en met een laag inkomen’. Patiënten met hogere inkomens betalen maximaal 1.800 euro. In Nederland heeft iedereen een ‘eigen risico’ van 350 euro. Per behandeling of medicijn betaalt men soms een eigen bijdrage.

Bron: Rijksoverheid en Oeso
© nrc.next